تبدیل هتل قدیمی تورنتو به خوابگاه دانشجویی

تیم توسعه‌دهنده Knightstone Capital Management، هتل قدیمی Primrose واقع در تقاطع خیابان‌های جارویس و کارلتون  را به ساخت یک خوابگاه دانشجویی اختصاص داد. اجرای این پروژه بازسازی به شرکت معماری Diamond Schmitt سپرده شد.
قدمت ساختمان بروتالیسم هتل به سال ۱۹۷۰ برمی‌گردد؛ بنایی که حالا نقش خوابگاه دانشگاه Ryerson را ایفا می‌کند. جمعیت دانشجویی دانشگاه رو به رشد بود اما متأسفانه دانشگاه قادر به ارائه خدمات مطلوب مانند دیگر دانشگاه‌های تورنتو نبود و دانشجویان Ryerson مجبور بودند که در آپارتمان‌های دلگیر و اتاق‌های زیرشیروانی کوچک زندگی کنند.

برای شروع، تیم Diamond Schmitt، تمام دل‌وروده ساختمان ۲۳ طبقه هتل را بیرون ریخت و کل فضای داخلی را بازسازی کرد تا ۶۲۴ تخت ایجاد شود. مثل هر خوابگاه دیگری، این مجتمع نیز دارای سوئیت‌های مختلفی است؛ سوئیت‌هایی با دو تخت دوطبقه و سرویس بهداشتی مشترک، سوئیت‌هایی با دو تخت تنها، فضاهای مشترک رایج و سرویس بهداشتی، سوئیت‌های کاملاً خصوصی و در طبقه ۲۳، اتاق‌های دو تا چهار نفره با تخت‌های دوطبقه. آشپزخانه، سالن مطالعه، اتاق بازی و سالن تندرستی از دیگر امکانات مجموعه محسوب می‌شوند. در طبقه اصلی، یعنی جایی که با بازسازی ورودی ساختمان، مانع ورود افراد متفرقه شدند؛ یک فضای پذیرش طراحی شده که با ورودی امنیتی، سالن بازی‌ها، اتاق پرینت و پارکینگ دوچرخه‌ها همراه است.

فضاهای مشترک جدید و سالن piece de resistence در طبقه دوم، پویاترین قسمت‌های بازسازی هستند. رهگذران همیشگی خیابان کارلتون، پنل‌های بتنی بالای ورودی ساختمان را به خاطر خواهند آورد. طی یک حرکت برجسته، تیم طراحی این پنل‌های بتنی را حذف کرد و با استفاده از یک جعبه شیشه‌ای سه‌طرفه، فضا را کاملاً به سوی خیابان باز کرد که اجازه می‌دهد نور طبیعی به درون ساختمان جریان پیدا کند و رنگ‌های قرمز، خاکستری و چوب طبیعی داخل بنا خودنمایی کنند. در اینجا، دانشجویان به راحتی روی نیمکت‌های تشک‌دوزی شده کنار دیوار و پنجره‌های کوتاه لم خواهند داد. از کاشی‌های موکتی قطعه‌قطعه Human Nature به عنوان کف‌پوش استفاده شد. کف‌پوش بتنی رنگ خوابگاه تداعی‌گر تاریخ این ساختمان بروتالیسم است و به ویژگی اصلی راهروها و مناطق پر رفت‌وآمد تبدیل شده است.

قسمتی از طبقه دوم جدا شده تا ارتفاع سالن طبقه همکف دوبل شود. کاناپه‌های ویترا که در کنار پنجره‌های مشرف به خیابان چیده شده‌اند؛ محصول هنر Ronan و Erwan Bouroullec هستند.
تیم معماری، آشپزخانه و کافه‌تریای داخل زیرزمین را حفظ کرد اما با اجرای یک پلان باز، گردشی بهتر ایجاد نمود. نورپردازی مخفی، فضای بتنی را روشن می‌کند و پنل‌های آکوستیکی سروصدا را جذب می‌کنند. روی یکی از دیوارها، نقشه بزرگی از تورنتو حک شده است.
این خوابگاه، اولین پروژه متمایزی است که از شرکت معماری Daimond Schmitt دیده شده است.